บทที่ 24

ฉันเผยอปากเตรียมจะอธิบายอะไรบางอย่าง

แต่ติดตรงที่ภูมียังอยู่ตรงนี้ ฉันเลยพูดอะไรไม่ออก

ยังดีที่ภูมิกอดฉันไว้และหันหลังให้จิรายุพอดี เขาเลยไม่ทันสังเกตเห็นการมีอยู่ของอีกฝ่าย

แววตาอันเย็นชาของจิรายุฉายแววผิดหวังขึ้นมาวูบหนึ่ง มุมปากยกยิ้มหยันคล้ายผิดหวังอยู่จางๆ

จากนั้นเขาก็ไม่ปรายตามองฉันอีกเลย ก่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ