บทที่ 24

ฉันเผยอปากหมายจะเอ่ยคำ

แต่ติดตรงที่ภูมิยังยืนอยู่ตรงนี้ ฉันเลยพูดอะไรไม่ออก

ยังดีที่ภูมิกอดฉันไว้และหันหลังให้จิรายุพอดี ภูมิเลยไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่ามีอีกคนยืนอยู่ตรงนั้น

แววตาอันเย็นชาของจิรายุฉายแววผิดหวังขึ้นมาวูบหนึ่ง มุมปากของเขายกยิ้มเยาะตัวเองจาง ๆ จากนั้นเขาก็ไม่มองมาที่ฉันอีกเลย ก่อนจะหันห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ